|
3. mars 2010 |
Leiðtoginn og Kolbrún Bergþórsdóttir |
Fátt er mikilvægara lýðræðinu en traustir og trúverðugir fjölmiðlar. Fyrst eftir hrunið óttaðist ég það hvern dag að blöðin Morgunblaðið, sem ég borga fyrir, og Fréttablaðið, sem ég fæ án þess að greiða beint fyrir, hættu að berast inn um bréfalúguna. Sérstaklega hafði ég áhyggjur af því að Morgunblaðið hætti að koma út. Eins og gengur hef ég stundum verið ósáttur við hvernig blaðið hefur tekið á málum, en oftar mjög sáttur. Ég og Morgunblaðið höfum átt samleið og ritstjórn blaðsins tekur eðlilega skýra afstöðu til málefna og fylgir sjónarmiðum blaðsins fast eftir. Á því hefur engin breyting orðið nema síður sé. En skrif sumra blaðamanna síðustu misserin hafa verið undarleg þegar þeir taka til við að skrifa í eigin nafni sérstaka pistla í blaðinu og lýsa fjálglega afstöðu sinni til stjórnmálamanna sem þeir eiga síðan að fjalla um og taka viðtöl við sem fréttamenn. Þeir blaðamenn ættu að lesa viðtalið við Maríu Sigrúnu Hilmarsdóttur sjónvarpsfréttamann í Sunnudagsmogganum. Þar talar fréttamaður sem ber virðingu fyrir starfi sínu.
|
öll fréttin...
|
| |
3. mars 2010 |
Við þurfum þjóðarleiðtoga |
Ríkisstjórn Jóhönnu er tvístruð og landið virðist stjórnlaust.
Landið virðist stjórnlaust. Ríkisstjórnin er tvístruð og henni hefur ekki tekist að vinna í samræmi við samkomulagið við Alþjóða gjaldeyrissjóðinn, ekki í samræmi við eigin áform og ekki samkvæmt hinu mikilvæga samkomulagi sem Stöðugleikasáttmálinn gerir ráð fyrir. Og það er nánast engu komið í verk á vegum fagráðuneytanna sem séð verður. Forsvarmenn atvinnulífsins og almenningur bíður en sér engar lausnir af hálfu stjórnvalda á þeim vanda sem bankahrunið hefur haft í för með sér. Þessi staða er mjög alvarleg ekki síst þegar aðstæður eru eins og þær eru í samfélaginu.
|
öll fréttin...
|
| |
11. janúar 2010 |
Þegar hatur og hefnd ræður för |
I.
Allir sanngjarnir menn viðurkenna að verkefni Alþingis og ríkisstjórnar er risavaxið eftir bankahrunið. En í því verkefni gildir eins og í öllum verkum að „veldur hver á heldur.“ Frá því ríkisstjórn Samfylkingar og Vinstri grænna (VG) tók við hef ég fylgst með framvindu stjórnmálanna úr fjarlægð. Framganga forystumanna stjórnarinnar veldur mér furðu og miklum vonbrigðum. Af mörgu er að taka. Það sem ég tel vera hættulegast við vinnubrögðin er hversu augljóst hatrið er og sá hefndarhugur sem virðist ráða för og þá einkum hjá fjármálaráðherranum og þeim sem næst honum standa. Það er nánast reynt að „tryggja“ ágreining um öll mál. Slík framganga kann ekki góðri lukku að stýra. Sérstaklega eins og aðstæðurnar eru í stjórnmálunum á Íslandi um þessar mundir. Það er hinsvegar ekki beint hægt að segja að vinnubrögðin komi á óvart.
Kynni mín af pólitísku verklagi núverandi fjármálaráðherra eru af vettvangi þingsins. Framganga hans þar, er og hefur verið, mörkuð af takmarkalausum yfirgangi. Þar sem engin leið er að semja nema á forsendum sem hann setur sjálfur og æði oft sem úrslitakosti. Ég sé fyrir mér stjórnarmyndun ríkisstjórnar Jóhönnu Sigurðardóttur þar sem öll völd voru færð í hendur VG gegn því að þeir samþykktu að sækja um aðild að Evrópusambandinu. Og VG hefur fórnað öllum sínum kosningaloforðum fyrir völdin.
Það er ógnvænleg mynd sem blasir við og Samfylkingin lætur draga sig út í ófærurnar, hverja af annarri. |
öll fréttin...
|
| |
11. janúar 2010 |
Þegar hatur og hefnd ræður för |
|
| |
3. desember 2009 |
Umhverfisvottað Ísland |
13. nóvember 2009 |
Er Þorsteinn að ganga í Samfylkinguna? |
13. nóvember 2009 |
Árásin á Alþingi |
13. nóvember 2009 |
Beðið eftir stjórnarflokkunum |
15. október 2009 |
Blogg og persónuníð á vefmiðlum |
8. október 2009 |
Eftirlit Alþingis með framkvæmdavaldinu |
28. september 2009 |
Andrési Péturssyni formanni Evrópusamtakanna svarað |
28. september 2009 |
Fórn eða björgunaraðgerð |
eldri fréttir
|
